verhaal Pieter

Dit verhaal vormt onderdeel van een serie verhalen over projecten die in de WAR zijn gemaakt. Voor een overzicht van alle verhalen klik hier.

Pieter van Diepen (FabLabmanager)


In de herfst 2008 kreeg ik een hersenbloeding, na een jaar revalideren woon ik weer zelfstandig, ik ben wel volledig afgekeurd. Ik ben opgeleid als landmeter, maar zal dat beroep nu nooit meer uit kunnen oefenen. Toch doe ik van alles: ik reis, ik ga festivals af en ik knutsel in het FabLab. Ik ben degene die misschien wel het meeste af weet van graveren met de lasersnijder op de grenzen van de mogelijkheden! Al vanaf de opening van het FabLab in 2010 probeer ik namelijk de gekste dingen ermee te graveren. Kiezels, marmer, het is allemaal onder de laser geweest. Doordat ik speel, leer ik van alles en word ik weer gestimuleerd om meer te gaan doen en andere mensen die trucjes te leren.

Ik hoef geen dagbesteding, voor mij is het niet nodig om onder "professionele" begeleiding te knutselen. Bij de WAR en het FabLab vind ik wat ik anders bij de dagbesteding zou hebben gevonden: ze geven me ritme, geven sociale contacten, en ze geven me iets te doen. Ik kan echt niet tegen niets doen! Hier voel ik me gewaardeerd, wat erg belangrijk is voor mensen met een opgedane beperking. Hier help ik mensen om dingen te maken die ze anders niet zouden maken, en ik leer ze om het te maken! Bij het FabLab loop je niet binnen voor een product, om iets te laten maken, maar je leert hoe je het kan maken. Als ze terugkomen is de vraag dan ook niet meer of je iets voor hen kan printen, maar hoe ze het zelf kunnen maken. Vorig jaar heb ik de website www.fakkelplemp.nl gekocht, en via die site hoop ik opdrachten van mensen binnen te krijgen om in het FabLab iets te gaan maken voor de materiaalkosten plus wat mensen het waard vinden — hetzelfde concept als de WAR. Ik geef mensen ook altijd een zelfgemaakt kado, een kiezel of iets anders waar ik hun logo of foto in heb gegraveerd — dat soort frutsels vinden ze fantastisch, want ze kennen het niet!

De WAR is een plek waar je vaardigheden leert. Op school leer je alleen theorie, waar je niet zo veel mee kan. En met een lezing kun je eigenlijk ook niet zo veel, maar hier word je getriggerd om echt dingen te doen.  Sinds ik bij de WAR kom, is mijn mindset veranderd. Ik ben veel ondernemender. Zoals nu, toen ik hoorde dat de WAR misschien verkocht zou worden. "Oh, de WAR wordt verkocht. Daar ga ik iets aan doen." Ik keek om me heen, pakte mijn gloednieuwe buttonpers, vond iets om in de lasersnijder te leggen en begon. Gewoon beginnen. Dat is de WAR. Je leert er vaardigheden, en krijgt de mindset om met die vaardigheden aan de slag te gaan.
talen: aaennl